Maastricht magazine >
that-beat

De toon van 2017: mijn favoriete muziek top 5

De toon van 2017: mijn favoriete muziek top 5

Het jaar is bijna rond. Het einde nadert. Hier en daar verschijnen de lijstjes. Men maakt de balans op. Nog even en ook de eerste voornemens komen vast weer voorbij. Ik heb dit jaar in mijn opruimwoede mijn kist met CD’s naar voren getoverd. Met mijn dochter uit huis, verdween ook de beat. Jarenlang heb ik intens genoten van haar enorm goede muzieksmaak. Ze bespeelt humeuren. Nu is het weer aan mezelf om mijn huis te laten klinken. Dit is mijn favoriete muzieklijstje 2017. Vijf nummers die ik dit jaar ontdekte en met mij meereizen richting 2018. The sound of 2017. Mijn geluid.

ana moura desfado

Op 1 Thank you van Ana Moura (of toch A case of you)

Geen makkelijke keuze. Had wel een publieksstemming kunnen gebruiken. Alle nummers op het album Desfado van Ana Moura gaan recht mijn hart in. Deze fado zangeres heeft de mooiste stem ter wereld. Wat fado is? Dat is het Portugese levenslied. Ana Moura stopt het in een modern jasje; maakt het tot Portugese soul. Soul die ook de Rolling Stones aanspreekt. Al meermaals ging zij met Mick aan de haal over lost love, faith and No Expectations.

Liefde vergaat, fado blijft

Deze zomer ontdekte ik samen met mijn voormalig lief, toen nog niet lost, het album Desfado. We reden samen heel Portugal, Spanje en Frankrijk kris kras door. Een beetje omdat we zo zijn, zeker ook op de vlucht voor het slechte weer en niet op de laatste plaats omdat we maar geen genoeg kregen van het album van Ana Moura. Hoewel het hele album te mooi is, zijn de nummers A case of you en Thank you in mijn hart bleven steken. Letterlijk, want de love is ondertussen lost. Zo gaat dat nu eenmaal met fado.

Of toch Trijntje Oosterhuis op nummer 1

Kan ik al onmogelijk kiezen tussen de nummers A case of you en Thank you, heb ik ook getwijfeld over de eerste plaats voor Ana Moura of Trijntje Oosterhuis. Door Ana Moura op de eerste plek te plaatsen in mijn persoonlijk muziek top 5, doe ik het album Leven van de liefde van Trijntje tekort. Niet alleen omdat ik de titel van dat album zo prachtig vind. Dat ik toch koos voor Ana Moura, is omdat dit album past op elk moment van de dag. Een album om intensief naar te luisteren of als achtergrondmuziekje bij het werken. Doet het ook goed bij borrel en diner. Ondertussen klinkt het album dan ook niet alleen bij mij thuis uit de boxen. Nog even en Ana verovert heel Nederland. Hartverscheurend mooi!

trijntje leven van de liefde

Mooi verhaal van Trijntje Oosterhuis op 2

Het album Leven van de liefde verdient een gedeelde eerste plaats met Desfado van Ana Moura. Daar waar Ana Moura het Portugese levenslied op eigentijdse wijze vertaalt, doet Trijntje dat op haar manier met het Nederlandse lied. Op het album zingt Trijntje zo subliem klein, dat het onmeetbaar groot wordt. Niet makkelijk om een specifiek nummer te kiezen. Maar als dan toch, dan kies ik voor mijn eigen levenslied. Nou ja, het nummer dat al heel mijn leven met mij meereist. Dit keer echter niet in het Frans gezongen door Michel Fugain, met Mooi verhaal brengt Trijntje een Nederlandse vertaling van Une belle histoire.

Une belle histoire is een mooi verhaal

Alleen al het begin van Mooi verhaal is zo prachtig. De inzet van de muziek. Die muziek, het geluid van de instrumenten, is overigens op het hele album Leven van de liefde waanzinnig. Zoveel meer dan muzikale begeleiding. Ook hier geldt dat minder meer is. Wat mij zo aanspreekt aan Mooi verhaal, is dat het nummer de oorspronkelijke versie volledig vat zonder een letterlijke vertaling te zijn. De strekking, het gevoel, van het oorspronkelijke nummer is zo perfect gevangen. Het nummer is overigens niet helemaal nieuw. Aan de versie van Paul de Leeuw heeft Trijntje enkele coupletten toegevoegd.

Liefde voor altijd, telkens weer

Het album Mooi verhaal maakt deel uit van de theatertour van Trijntje. Een tour met enkel Nederlandstalige klassiekers; nummers van Frank Boeijen, André Hazes en je kent ze wel. Bij vrienden in de huiskamer mocht ik haar try-out bijwonen. Kippenvel! En terwijl ik dit schrijf, luister ik naar het wonderschone Eenzaam zonder jou. Sorry André, maar Trijntje vertaalt dit zo breekbaar. Ik kan er wel 25x keer achterelkaar naar luisteren. Maar hé, ik zit dan ook in die lost love periode. Maak er dus maar 65x van. En nu je toch in Leven van de liefde zit, dan ook Liefde van later even luisteren en vergeet Telkens weer van Willeke Alberti niet. Gewoon die hele CD luisteren. En dat heel vaak! Telkens weer!

show me love robin s

Op 3 in mijn top 2017: Show me love van Robin S.

Net als het nummer Une belle histoire van Michel Fugain is dit een nummer dat al eeuwig in mijn hart zit. Het is de beat van Show me love die het ‘m doet, hoewel de tekst zeker ook raak is! Nu komt dit nummer uit 1993. De vorige eeuw telt niet als hit voor mijn persoonlijk muziek top 2017, is het niet dat ik deze onlangs in een nieuwe versie absorbeerde. Een mix gebracht door DJ Mathon en DJ Tuur. Twee DJ’s die het allebei hebben begrepen. Die ik graag zie, uhh hoor, draaien. Maar nu voor het eerst samen. Tijdens een feestje. Een te leuk feestje, ter ere van Hans van Wolde zijn 50e verjaardag en als officiële doop van zijn boerderij in Reijmerstok tot Brut 172. Bij die laatste hopen we nog heel wat feestje te vieren. Kunnen niet wachten op de officiële opening.

Perfect van Ed Sheeran met en zonder Beyoncé

Hoewel ik vind dat Mathon en Tuur met hun Show me love de derde plek verdienen, kies ik als het moet wel een nummer van nu. Dan kies ik Perfect van Ed Sheeran. Omdat mijn nichtje het net zo vrolijk meebrult als ik doe. Omdat ik niet kan kiezen tussen de oorspronkelijke versie en die samen met Beyoncé. En die laatste, de Perfect Duet, geeft me dan weer van die nostalgische gevoelens. Doet me denken aan One Love van U2 met Mary J. Blidge. Hoewel ik dan ondertussen toch het oorspronkelijke nummer van U2 weer liever hoor. We zullen vanzelf wel zien hoe het Ed-je met zijn Beyoncé in de toekomst vergaat. Voor nu is hij in ieder geval de meest gestreamde artiest van 2017.

gregorian chant

Middeleeuwse kerkelijke muziek op 4

Van die muziek gezongen door de monniken. Ja, echt waar. Ik vind het zo mooi. Heel, heel zachtjes op de achtergrond. Wanneer je ’s avonds een boek leest. In de ochtend om de morgen te ontvangen. Begrijp je wat ik bedoel? Zo’n Gregoriaans deuntje. Zoiets als deze kerkelijke samenzang. Ik vind het zo rustgevend. En vraag me af waarom we zo moeilijk doen met zen-muziekjes uit alle werelddelen om een soort van tot onszelf te komen. We hebben zoveel dicht bij jezelf muziek in onze eigen cultuur. Maar goed, nu ben ik de laatste tijd sowieso nogal in de Here. En dat bevalt me. Mijn zoektocht naar geloof is nog lang niet te einde. Stiekem al zin in een gedeeld psalm.

Doe maar een monnik tijdens de massage

Die Gregoriaanse muziek is zo meditatief. Daarbij niet echt een voorkeur voor de ene of andere uitvoering. Misschien komt dat nog als ik vaker luister. Dat luisteren lijkt me overigens ook heerlijk tijdens een momentje beauty. Het kerkelijk geluid laten indalen bij een bezoek aan The William. Duidelijk andere kost dan van die waterbeekjes of tjilpende vogels die je doorgaans in spa- en beautylandschappen aantreft. Hoewel het bij The William trouwens gelukkig nooit tot dat niveau is gedaald! Maar William heeft dan ook handen die kneden! Aaimassages mogen ze van mij met de tjilpende vogels en de waterbeekjes verbannen in 2018. Of eigenlijk nu al meteen!

nederlands blazers ensemble

Nummer 5: It doesn’t matter van Shaza Manla

Dit jaar, op de eerste dag nog wel, mijn kennismaking met het Nederlands Blazers Ensemble tijdens het Nieuwjaarsconcert in het Concertgebouw. Sindsdien fan. Wat zijn wij Nederlanders helden als het op blazen aankomt. Hier wordt ook mijn Limburgs hart aangesproken, want ons cultureel erfgoed zorgt voor een stevige aanwas. Van harmonie en fanfare het podium op. Een podium dat tijdens het Nieuwjaarsconcert onder andere een optreden met Shaza Manla voortbracht. Het nummers It doesn’t matter van Shaza Manla doet er voor mij wel degelijk toe.

Shaza Manla en het Nederlands Blazers Ensemble

Shaza Manla speelt de kanun. Volgens mij afgelopen januari slechts 13 jaar oud. Haar boodschap is dat er geen stomme muziek bestaat en dat je op een instrument alle soorten muziek kunt spelen. Ik hou ervan hoe ze een relatief onbekend instrument samenbrengt met onze oer-Hollandse blazers. Ik hou van dat contrast en vooral van hoe er harmonie ontstaat. Het vertelt mij dat alles mogelijk is. Als we maar willen en naar elkaar luisteren. Dan stroomt het moeiteloos je hart in.

Naar het Nederlands Blazers Ensemble

Er is geen mooiere manier dan het nieuwe jaar in het Concertgebouw beginnen. Niet in de gelegenheid? Je kunt het Nieuwjaarsconcert ook op televisie volgen. Zet maar alvast op je lijstje van goede voornemens. Laat de muziek jouw 2018 inleiden en laat je leiden!

En al die andere toonsoorten in mijn leven

Mijn muziek top 5 stond er voor ik het wist. Enkel over de eerste en tweede plaats getwijfeld. Als ik het muzieklijstje eergisteren had gemaakt, had het er misschien heel anders uitgezien. Dat vind ik zo heerlijk aan muziek. Het groeit mee, gaat, heeft de kracht zich met je te verweven en klinkt nooit hetzelfde. Muziek is voor mij Ik hou van jou. Een cadeautje aan jezelf! Zoals ook het schrijven over mijn favoriete 2017 muziek een mezelf moment is. Stilstaan bij wat me raakt. Cadeautje! Een hou van mij-tje!

Gerelateerde blogs

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *